Het Parijse huis is de oorspronkelijke onderneming: het bedrijf dat Louis-François Cartier in 1847 oprichtte toen hij een kleine werkplaats aan de 29 rue Montorgueil overnam en deze geleidelijk transformeerde tot een gerespecteerd juweliersbedrijf. De Parijse salon verhuisde verschillende keren naarmate het bedrijf groeide, en arriveerde aan de 13 rue de la Paix in de laatste jaren van de negentiende eeuw. Dat adres werd het centrum van de Cartier-wereld.
Het was Louis Cartier, de oudste van de drie broers en kleinzoon van de oprichter, die het Parijse huis vormgaf als de creatieve motor van het bedrijf gedurende de eerste helft van de twintigste eeuw. Werkend met ontwerpers, waaronder Charles Jacqueau en Jeanne Toussaint, en met ambachtslieden zoals klokkenmaker Maurice Couet en ontwerper Pierre Lemarchand, en vertrouwend op Louis Devaux als zijn persoonlijke secretaris en vertrouwde manager, leidde Louis een aanhoudende periode van innovatie. De guirlande-stijl van het begin van de eeuw maakte plaats voor de geometrische strengheid van Art Deco; de betrokkenheid van het bedrijf bij Indiase en Perzische visuele tradities leverde de Tutti Frutti stukken op; de mysterieklokken vestigden Cartier's reputatie in de horlogerie; en de volledig gearticuleerde driedimensionale panter-juwelen kwamen in de jaren '40 en '50 uit de Parijse ateliers, als enkele van de technisch meest veeleisende objecten die het bedrijf ooit heeft geproduceerd.
Het Parijse huis diende ook de Europese koningshuizen en een brede internationale klantenkring, en het was in Parijs dat de relaties van het bedrijf met maharadja's en Indiase prinsen werden ontwikkeld, hoewel de connectie met India voornamelijk werd aangestuurd door Jacques Cartier vanuit Londen.
Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog bleven de Parijse panden open onder beperkende omstandigheden. Pierre Lemarchand plaatste in 1942 een broche van een vogel in een kooi in de etalage van Cartier Parijs, wat door degenen die het zagen werd opgevat als een commentaar op de bezetting. Het verhaal wordt gedetailleerd verteld in Cartier Parijs en de Broche van de Gevangen Vogel.
De formele juridische entiteit voor de Parijse operatie is Cartier SA (Société Anonyme).
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019)
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herziene uitgave 2007), pp. 39, 118 e.v.
