Art Deco was een brede internationale stijl in design, architectuur en de decoratieve kunsten die bloeide van halverwege de jaren 1910 tot en met de jaren 1930. De bepalende kenmerken omvatten geometrische abstractie, gedurfde contrasten van kleur en materiaal, gestileerde ornamenten, en een afwijzing van de organische rondingen van de voorafgaande Art Nouveau beweging ten gunste van hoekige, architectonische vormen. In sieraden vertaalde Art Deco zich in scherpe lijnen, sterke zwart-wit contrasten (meestal onyx en diamant), en composities die evenveel te danken hadden aan moderne architectuur en machine-esthetiek als aan natuurlijke vormen.
Cartier's omarming van Art Deco was een natuurlijke ontwikkeling vanuit de bestaande designgevoeligheid onder de leiding van Louis Cartier. Het huis had zich al van het vloeiende naturalisme van de late negentiende eeuw bewogen naar de scherpere, meer geometrische guirlande-stijl in de Belle Époque. De Art Deco-wending versnelde deze geometrische tendens en introduceerde nieuwe inspiratiebronnen: Kubisme, Constructivisme, Egyptische archeologie (de ontdekking van het graf van Toetanchamon in 1922 had een onmiddellijk en dramatisch effect op het sieraadontwerp), en Japanse en Oost-Aziatische kunst.
Cartier Art Deco: Een Prachtig Sieraad verkent de stijl aan de hand van specifieke stukken, terwijl Louis Cartier en de Cartier Stijl biografische context biedt voor de ontwerpfilosofie die de productie van het huis leidde.
Bij Cartier produceerde Art Deco enkele van de meest visueel opvallende sieraden van de eeuw: diamanten en onyx armbanden met een bijna architectonische strengheid, Egyptisch geïnspireerde stukken in gekleurde hardstenen, geometrische polshorlogeontwerpen, inclusief vroege versies van de Tank, en klokontwerpen van Maurice Couët die tegelijkertijd putten uit Egyptische, Chinese en Kubistische bronnen. De stijl kruiste ook met het Tutti Frutti werk, waarbij de geometrie van de platina zettingen een gestructureerd raamwerk vormde voor de uitbundige gesneden edelstenen.
De stijl was enorm invloedrijk en werd breed nagebootst, ook buiten de huizen die deze introduceerden.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 5 (“Stones Paris: Early 1920s”) en hfdst. 6 (“Moicartier New York: Mid-1920s”)
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herzien 2007), geciteerd pp. 71, 87 e.a.
- Wikipedia: Art Deco bij Cartier
