PARTNERS

Maurice Couët

De meester-klokkenmaker die vanaf het begin van de twintigste eeuw de mysterieklokken en andere buitengewone uurwerken voor Cartier creëerde.

· · 346 woorden · 1 min leestijd

Maurice Couët (1885–1963) was een Franse klokkenmaker die nauw samenwerkte met Cartier, en in het bijzonder met Louis Cartier, om enkele van de technisch meest inventieve en visueel buitengewone klokken en uurwerken van het begin van de twintigste eeuw te produceren. Hij is vooral bekend als de maker van de mysterieklokken die een van Cartier's meest gevierde producten werden.

Couët kwam uit een familie van klokkenmakers en had zijn eigen atelier in Parijs opgericht voordat zijn relatie met Cartier begon. Louis Cartier, die zelf geen formele horologische opleiding had maar wel een levendige en veeleisende esthetische gevoeligheid, herkende in Couët zowel de technische meesterschap als het collaboratieve temperament dat nodig was om zijn ambities voor klokontwerp te verwezenlijken. Het partnerschap dat zich tussen hen ontwikkelde, produceerde objecten die ver buiten de conventionele klokvormen reikten.

Zoals Meester-horlogemaker Maurice Couët van Cartier beschrijft, produceerde Couëts atelier een breed scala aan bureauklokken voor Cartier, met innovatieve kenmerken zoals roterende wijzerplaten en weergaven van dagen en maanden, voordat het partnerschap overging op de veel complexere opdrachten voor mysterieklokken. De foto van Couët in zijn Parijse atelier toont hem werkend aan een chimera-mysterieklok, met een Egyptische tempelklok zichtbaar op de plank achter hem, wat getuigt van de reikwijdte en ambitie van zijn oeuvre.

Cartier mysterieklok met bergkristallen wijzerplaat en wijzers die schijnbaar onondersteund zweven, ca. 1920

De mysterieklokken die Couët voor Cartier creëerde, vereisten oplossingen voor meerdere technische problemen tegelijkertijd: het verbergen van het aandrijfmechanisme, de precisie van het tandwielstelsel dat beweging overbracht via transparante elementen, en de integratie van het uurwerk in sculpturale kasten van grote complexiteit. De Portique Klokken, waarvan er slechts zes werden gemaakt tussen 1923 en 1925, vertegenwoordigen de meest ambitieuze en monumentale van deze opdrachten. Elke klok was in wezen een op maat gemaakt technisch probleem, net zo goed als een artistiek probleem.

Couët werkte exclusief voor Cartier gedurende zijn meest productieve periode, en zijn naam is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de mysterieklok. Zijn klokken behoren tot de meest begeerde objecten op het gebied van decoratieve kunsten en horlogerie, en ze verschijnen regelmatig op grote veilingen.

Bronnen

  • Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019)

Opmerkingen of aanvullingen op deze definitie? Neem gerust contact op met de auteur.

Verken verwante onderwerpen

← Terug naar de woordenlijst