Pavé ontleent zijn naam aan het Franse woord voor 'geplaveid' (hetzelfde woord dat wordt gebruikt voor een geplaveide straat), en de analogie is treffend: kleine stenen zo dicht bij elkaar gezet dat het oppervlak bedekt lijkt te zijn met een doorlopende laag materiaal, met weinig of geen metaal zichtbaar ertussen. De stenen worden op hun plaats gehouden door minuscule gedeelde klauwen of kleine metalen korreltjes die ertussen zijn verhoogd, maar deze zijn bedoeld om visueel weg te vallen.
Technische vereisten
Een goed uitgevoerd pavé-veld vereist consistente steengrootte; kleine variaties in diameter of diepte betekenen dat het oppervlak ongelijk wordt, waarbij sommige stenen hoger of lager liggen dan hun buren. De zetter werkt methodisch over het oppervlak, boort elk zettingsgat tot de juiste diepte, plaatst de steen en verhoogt de bevestigingsklauwen of korreltjes. In platina zorgt de hardheid van het metaal ervoor dat de klauwen zelfs bij zeer kleine afmetingen betrouwbaar vasthouden, waardoor de Cartier-werkplaatsen uit het begin van de twintigste eeuw pavé-velden van uitzonderlijke fijnheid konden realiseren.
Pavé in Cartier's Art Deco-werk
In de jaren 1920 en 1930 verschenen pavé-diamantoppervlakken frequent in Cartier-stukken als contrast voor andere ontwerpelementen. Gecombineerd met platina opengewerkte details, creëerden ze velden van witte schittering. Gecombineerd met zwart email, produceerden ze de grafische geometrische contrasten die een groot deel van Cartier's Art Deco-productie definieerden. De combinatie van pavé-diamanten en onyx in het bijzonder werd sterk geassocieerd met Cartier's werk uit die periode: het wit van de diamanten tegen het matte zwart van het email was een eenvoudige, hoog-contrast combinatie die goed reproduceerbaar was in foto's en reproducties, wat hielp om de visuele identiteit van de stijl te vestigen.
Pavé en de Serti Mystérieux
De meest technisch veeleisende variant van steen-op-steen zetting, ontwikkeld door Cartier, is de Serti Mystérieux (Mystery Setting), waarbij stenen zonder zichtbare klauwen worden gezet, maar in plaats daarvan worden vastgehouden in een verborgen railsysteem. Pavé is de bredere categorie; de Mystery Setting is een gespecialiseerde ontwikkeling die hetzelfde principe van het verbergen van de zetting verder doorvoert dan conventionele millegrain of pavé bereikt.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 2 ('Louis, 1898–1919') en hfdst. 5 ('Stones Paris: Early 1920s')
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herziene uitgave 2007), geciteerd pp. 144, 147 e.a.
