BLOG

Nieoczekiwanie natknąłem się na stare zdjęcia biżuterii, gdy szukałem nudnego dokumentu rejestracyjnego samochodu w ten weekend… to czarno-białe zdjęcie złotej bransoletki (dolny obrazek) musiało zostać zrobione na początku lat 70., gdy mój dziadek Jean-Jacques Cartier kierował Cartier London. Był Dyrektorem Kreatywnym w #175NewBondStreet (odpowiednikiem #JeanneToussaint w Paryżu) przez #swingingsixties, a jego innowacyjne projekty (takie jak #crashwatch) odzwierciedlają epokę wielkiej zmiany. Nagle przestało być godne naśladowania ubieranie się jak własni rodzice, a zestawy twinsets i #perły ustąpiły miejsca #spódniczkom Mary Quant i masywnej biżuterii… Gdy formalne imprezy, takie jak bale debiutantek, zastąpiły buntu studenckie i muzykę psychodeliczną, Cartier znalazł się w przemyśle luksusowym w trudnym czasie: po prostu nie było takiego samego zapotrzebowania na biżuterię high-endową. JJC był zmuszony się zaadaptować.

W odróżnieniu od wielu swoich rówieśników, postanowił nie iść drogą biżuterii kostiumowej, ale eksperymentował z projektami. Ta #złotabransoletkа (znana jako #TVbangle) trafiła w sedno. Była buntownicza w swoim kształcie, wyglądała świetnie z modą tamtych czasów i była mniej droga niż biżuteria z drogocennymi kamieniami, ale nadal była wyraźnie #CartierLondon, jeśli chodzi o projekt i rzemiosło. Nie wytwarzał ich wiele – dla JJC część luksusu to była wyłączność – dlatego było na czasie natknąć się na to zdjęcie, tuż po sprzedaży jednej z tych bransolek w @bonhamsjewels.

Ma numerację na tyle, ale nie znam numeru #Bonhams bangle'a, więc nie mogę być pewny, że to dokładnie ten sam, mimo to jest niezwykle podobny! Estymacja dla #złotej bransoletki z 1973 roku wynosiła £ 6-8000, ale przebił to szacunki, kończąc się na £37,750. Myślę, że to musi być rekord: 3 lata temu @Christiesjewels sprzedał jeden z parą #kolczyków.

Biorąc pod uwagę rekord #PebbleWatch z zeszłego tygodnia, wygląda na to, że 1970s Cartier London ma swój moment… raczej ironiczny biorąc pod uwagę obciążenia niezwykle wysokimi podatkami luksusowymi, mniejszym bogactwem i zmieniającymi się gustami, które oznaczały, że sprzedaż artykułów luksusowych była wtedy niezwykle trudna. Chętnie bym poznał twoją opinię na jego temat dzisiaj – czy byś go nosił?

Galeria zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Kolejny tydzień, kolejny rekord dla vintage'owego Cartier London. Tym razem w centrum uwagi znalazł się zegarek Cartier Pebble (czasami znany jako 'baseball'), który wystawiany był na aukcję w Phillips w Genewie z estymacją CHF 50 000–100 000.

Ten zegarek powstał w 1972 roku, za czasów mojego dziadka Jean-Jacques Cartiera. Artysta z duszy, był miłośnikiem designu (widoczny tutaj tuż po studiach w École des Arts Décoratifs).

Jak wszystkie zegarki Cartier London z tamtego okresu, niezwykła koperta w kształcie złotego kamyka została wykonana w warsztacie Wright and Davies w Clerkenwell przez wykwalifikowanego złotnika — najprawdopodobniej przez niezwykle utalentowanego kierownika warsztatu, Sam Mayo.

Po sprawdzeniu koperty były pakowane do teczki razem z innymi kopertami, sprzączkami rozsuwanym i paskami wykonanymi na miarę, które zostały ukończone w tym tygodniu, a następnie przekazywane młodemu uczniowi, który wskakiwał na autobus numer 38 do Piccadilly Circus i szedł dziesięć minut do 175 New Bond Street.

Bez taksówek, wozów pancernych ani ochroniarzy: wypróbowana i sprawdzona formuła Cartiera zakładała, że nikt nigdy nie podejrzewałby, że niechlujnie wyglądający chłopak w autobusie nosi coś wartego kradzieży. Wchodząc przez wejście pracowników, uczeń kierował się na górę do małego działu zegarków i przekazywał wszystko mistrzowi złotnikowi Ericowi Dentonowi.

To, co jest zdumiewające w przypadku tych zegarków, to fakt, że tak wiele poszczególnych części było wykonane ręcznie: od koperty, przez tarczę, do wskazówek, do szafirowego kluczyka. Każdy zegarek zajmował kilka miesięcy do wykonania, a jeśli chciałeś go mieć, wpisywałeś się na listę oczekujących i po prostu czekałeś.

Dzisiaj prawdopodobnie czekać będziesz jeszcze dłużej na te vintage'owe pebble'e — są jeszcze rzadsze niż słynniejszy zegarek Crash, a nieliczne egzemplarze, które zrobił Jean-Jacques, były dostępne w dwóch rozmiarach — dla mężczyzn i dla kobiet.

Niektóre aukcje są prawie jak gladiatorskie walki — wczorajsza była taka. Licytacja była szybka i zażarta, ostatecznie sprowadzając się do ciosu za ciosem między dwoma licytantami: jednym z Michigan i drugim z Monako. A cena końcowa? Myślę, że nawet mój dziadek byłby oszołomiony: niesamowite CHF 403 200.

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Sto lat temu, prasa z obu stron Atlantyku była pełna ekscytacji wokół "nowych bransolek Cartier" (2. obraz): "Tutaj", napisała korespondentka z Paryża, "świat mody patrzy na Cartier po nowe wynalazki w biżuterii… Zegarek na rękę, który należy do Cartier, jest teraz modą chwili. Kobiety wymieniają wszelkiego rodzaju biżuterię na tę nową cacko." W ostatnim czasie obserwuje się wzrost zainteresowania zabytkowych zegarków Cartier dla mężczyzn (a także odwrót do starych projektów, takich jak #Cloche na #WatchesandWonder2021), ale wczesne #damskiezegarki mają własną magię. Częściowo piękna biżuteria, częściowo praktyczny czasomierz, wyprzedzały męskie zegarki Cartier o kilka lat. Do czasu, gdy #CartierTank wszedł na rynek w 1919 roku, delikatna #bransoletkazzegarkiem Cartier dla kobiet, zwykle z jedwabną wstążką moiré lub #pasemdiamentów, stała się już czymś w rodzaju symbolu statusu wśród modnych kobiet w Londynie, Paryżu i Nowym Jorku (w swojej powieści z 1909 roku Elizabeth Visits America, #ElinorGlyn opisała damski lunch w rezydencji w Nowym Jorku, gdzie kobiety miały na sobie "najdroższe, wspaniałe suknie z Paryża i piękne zegarki Cartier zdobione klejnotami"). Ciekawe, czy ten szczególny przykład diamentowego zegarka kiedykolwiek trafił na damski lunch na Manhattanie… jest interesujący, ponieważ zarówno odzwierciedla okres Belle Époque (z #rosecut diamentami i zakrzywioną formą górną i dolną), a jednak wciąż wydaje się bardzo nowoczesny dzisiaj dzięki swojej elastycznej platynie i #pasmediamentów (nie jest potrzebna klamra, dosłownie się rozpina jak guma na nadgarstku). Ten magiczny miks klasyki i modernizmu był w pewien sposób charakterystyczny dla Louis Cartier. Był czymś w rodzaju Steve'a Jobsa swoich czasów, zawsze przesuwający granice projektowania i innowacji. Со swoimi #montresbracelets nalegał na coś pięknego, ale także użytecznego, i zgodnie z prasą międzynarodową sprzed 100 lat, mu się udało: "O bransoletce zegarkowej można powiedzieć, że jest to najużyteczniejszy kawałek biżuterii, jaki został wynaleziony od wielu sezonów." Rzeczywiście użyteczna… wciąż pokazuje czas! Który byś wybrał: klasyczny tank czy zabytkową bransoletę zegarkową?

Galeria obrazów

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Dzisiaj, 17 kwietnia 2021 roku, to dzień pogrzebu księcia Filipa. Miło było obserwować przekaz — piękne pożegnanie i celebracja nadzwyczajnego życia.

Wspominając życie dobrze przeżyte (zobacz poprzedni post), przypominam sobie, że 17 kwietnia to również rocznica spuścizny innego mężczyzny... 174 lata temu dzisiaj #LouisFrancoisCartier zarejestrował swój pierwszy znak producenta, co zasadniczo oznaczało początek Cartiera.

Jak każdy przedsiębiorca wie, jednak w wiele sposobów formalną rejestrację nazwy firmy lub symbolu nie jest naprawdę początek. Rzeczywistość dla 27-letniego Louis-François'a była taka, że jego długa podróż zaczęła się ponad dekadę wcześniej, podczas trudnych lat pracy jako słabo opłacany, przepracowany asystent jubilera. Jednak rejestracja tego znaku producenta - kształtu rombu zawierającego jego inicjały oddzielone Asem Serc - symbolizowała fundamentalny krok naprzód w podróży ambitnego człowieka, moment przełomowy, który nie tylko zmienił bieg jego życia, ale także jego potomków i tysięcy ludzi, którzy pracowaliby dla #Cartier.

Wiele razy zastanawiałem się nad znaczeniem Asa Serc. Jest tu gra słów (po francusku "cartier" oznacza producenta kart do gry) i może, jak jego protoprawnuczki (moje dzieci!), lubił dobrą grę w karty, ale dlaczego konkretnie As Serc? Chętnie usłyszę wasze pomysły... romantyk we mnie lubi myśleć, że może to odzwierciedla miłość, jaką żywił do swojej rodziny ("jestem twoim oddanym ojcem i przyjacielem" napisał do swojego syna, "ty i ja jesteśmy nierozłączni") i znaczenie, jakie przywiązywał do życzliwości ("bądź bardzo miły" była jego poradą dla następnych pokoleń).

Niezależnie od powodu, bardzo lubię prostotę i symetrię tego symbolu - obie cechy, które miały później reprezentować styl Cartier. I chociaż nie mogę sobie wyobrazić, że 174 lata temu Louis-François miał jakiekolwiek przeczucie o kłopotach, które czekały go dalej (zaledwie kilka miesięcy później jego biznes byłby prawie zniszczony przez gwałtowną rewolucję) lub o rozmachu inspirującej spuścizny, którą zostawiłby po sobie, naprawdę mam nadzieję, że znalazł czas na obchodzenie sukcesu, aby dojść tak daleko (nawet jeśli tylko przy gościnnej grze w karty...)

Galeria Zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Smutna wiadomość o śmierci księcia Filipa. W ten weekend wzruszające było czytać tak wiele hołdów i widzieć wspaniałe zdjęcia z jego 99 lat życia. Dodaję do tego w bardzo skromny sposób to zdjęcie — przekazane mi przez mojego dziadka Jean-Jacques Cartiera, który stoi w tle w okularach — z jednej z wizyt księcia Edynburga w londyńskim Cartier wiele dziesięcioleci temu.

Był, jak wspominali ci, którzy pracowali wtedy przy 175 New Bond Street, bardzo szczególnym gościem — i nie tylko dlatego, że był członkiem rodziny królewskiej. Był naprawdę zainteresowany designem i rzemiosłem, które wchodziło w skład tych dzieł.

Książę Filip był tak pasjonujący w kwestii designu, że w 1956 roku założył własną nagrodę, Nagrodę za Elegancki Design (obecnie znana jako Prince Philip Designers Prize), aby zachęcić innowacyjny design w trudnych latach powojennej Wielkiej Brytanii. Stała się najdłużej działającą nagrodą za design w historii. Zaprojektował również kilka biżuterii dla swojej żony, Królowej.

To zdjęcie zostało zrobione w warsztacie English Art Works na 3. piętrze przy 175 New Bond Street. Istnieją inne zdjęcia z królewskich wizyt w londyńskim Cartier — w tym te zrobione w eleganckim salonie wystawowym na parterze — ale uwielbiam to zdjęcie, ponieważ uważam, że mówi bardzo wiele.

Dla księcia Filipa wizyta w Cartier nie była po prostu okazją do obejrzenia najnowszych klejnotów; chciał naprawdę zrozumieć, jak powstały na piętrze wyżej w warsztacie i porozmawiać z utalentowanymi projektantami i rzemieślnikami za kulisami.

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Mała broszka złota od Cartier #birdbrooch z rubinowym okiem dla was wszystkich na tę Wielkanoc, przysiadająca na szkicach mojego dziadka, #JeanJacquesCartier. Jako dziecko byłam zachwycona, gdy tworzył on wszelkie rodzaje stworzeń z niczego za pomocą swojego wiernego ołówka. Kochał zwierzęta (czuł się naturalnie w stajni z koniem i swoimi psami bardziej niż podczas zabawy gości), a w okresie przedświątecznym zawsze sugerował projektantom biżuterii Cartier, aby skupili się na projektach #birdjewelry.

Kiedy #jewelrydesigns zostały zatwierdzone i skrupulatnie wykonane przez warsztат #EnglishArtWorks ponad salonem wystawowym, tworzył on małe wiosenne sceny w swoich witrynach, aby zachwycić osoby przechodzące obok. Wyobrażam sobie go na New Bond Street, patrzącego w witryny, sprawdzającego i ponownie sprawdzającego, że ostateczny wygląd był dokładnie taki, jaki powinien być. Był on czymś w rodzaju idealistą, a właściwie to niedopowiedzenie... co potwierdzał fakt, że "najlepsze jest wystarczająco dobre" stało się czymś w rodzaju zawołania w salonie wystawowym Cartier London!

Galeria Zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Czy Ty też kochasz broszę z diamentem Williamson Królowej? Wykonana 68 lat temu przez Cartier London, osadzona w platynie i składająca się z wielu diamentów różnych szlifów (bryllanty, bagiety i markizy), w tym jednego z najpiękniejszych różowych diamentów na świecie.

Był to prawdziwy przyjemność zajrzeć za kulisy tego dzieła podczas wykładu online Cartiers and the British Royal Family, podróżując od 1937 roku, kiedy 11-letnia Księżniczka Elżbieta była oczarowana "czymś w rodzaju mgły cudu, gdy Papa był koronowany", aż do tego spotkania z 2009 roku między Jej Majestatem a rodziną Obamów.

Historia tej broszki zaczęła się w 1947 roku, kiedy Księżniczka Elżbieta otrzymała specjalny prezent ślubny od kanadyjskiego monarchisty Dr Williamsona: ogromny, surowy diament różowy o wadze 54,5 karata (wkrótce potem ostrze na brylant o wadze 23,6 karata).

Kilka lat później (opóźnienie jest wyjaśnione w webinarze), błyszczący różowy diament został złożony w siedzibie przy 175 New Bond Street, aby zespół Cartier London mógł dokonać swojej magii.

Był to proces, w który zaangażowało się wiele wykwalifikowanych osób. Po pierwsze, na najwyższym piętrze, główny projektant firmy Frederick Mew pracował nad szkicami ołówkowymi, które następnie zmniejszono do kilku możliwych do wdrożenia projektów.

Każdy z nich został namalowany w pełnej wielkości, a po zatwierdzeniu ostateczny projekt został przekazany na pół piętra niżej do eksperckich osadzaczy, pracowników zajmujących się ustawianiem kamieni i polerów w warsztacie English Art Works.

Wreszcie, jeszcze jedno piętro niżej, Jean-Jacques Cartier dokładnie kontrolował gotowe dzieło, sprawdzając, czy każdy diament był ustawiony dokładnie w taki sposób, aby załamać światło, zapewniając, że tył biżuterii był równie doskonały co front, a zamknięcie było mocne, bezpieczne i dyskretne.

Noszona przez Jej Majestat wiele razy na przestrzeni dziesięcioleci, zwykle z perłami (np. zdjęcie 2: portret z 1954 roku z młodym księciem Karolem i księżniczką Anną) — Broszka Williamson doskonale personifikuje wiarę Pierre'a Cartiera, że:

"Biżuteria, która ma klasyczny design, która zawiera kamienie dobrej jakości, zawsze pozostaje obiektem piękna." — Pierre Cartier

Szczególnie podobają mi się małe szczegóły, takie jak zakrzywione krawędzie płatków i diamentowe markizy tworzące najdoskonalsze pąki na łodydze ze szmaragdów...

Galeria zdjęć

Źródło: Getty Images, zgodnie z odniesieniem w The Cartiers

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Biżuteria może znaczyć wiele dla wielu osób. Weźmy pierścionki zaręczynowe — są czymś znacznie więcej niż wartością ich składników, stają się również nasycone emocjonalnym ciężarem. Ten jednak wyróżnia się, ponieważ jego znaczenie wykracza daleko poza pojedynczą parę.

Stał się symbolem wyboru między miłością a obowiązkiem, decyzją, która zmieniła bieg historii całego kraju. Od dawna fascynuje mnie starożytna biżuteria ze względu na jej moc ożywienia historii.

Wiele rozdziałów historii poszczególnego kamienia może rzucić światło nie tylko na tych, którzy go posiadali, ale także na tych, którzy go pozyskali i uczynili z niego noszalną dzieła sztuki. W przypadku tego pierścionka wszystko zaczęło się w latach 30. XX wieku, gdy Jacques Cartier wysłał zaufanego sprzedawcę do Bagdadu, aby kupił kamienie.

Po przybyciu sprzedawca został poinformowany, że sprzedaż kamieni musi być przeprowadzona w tajemnicy — zabroniono mu wysyłać depeszę z jakimikolwiek szczegółami do Londynu, z wyjątkiem informacji, że potrzebuje więcej pieniędzy. Ufając swojemu pracownikowi, Jacques natychmiast przesłał je. Za taką wysoką cenę, sądził, Cartier nabyłby ogromną ilość drogocennych kamieni.

Ale kiedy jego sprzedawca powrócił, miał tylko małą torebkę. Z niej wydobył szmaragd wielkości jajka ptaka. Jako ekspert w dziedzinie gemologii, Jacques zachwycił się możliwością trzymania szmaragdu tak wspaniałego, że należał do Wielkiego Mogła. Jednak jako biznesmen był zaniepokojony.

Przed Rewolucją Rosyjską Cartier nie miałby problemu ze znalezieniem kupców na taki kamień. Ale lata 30. to była inna epoka. Jedyną opcją było przecięcie szmaragdu na pół. Chociaż Jacques niechętnie to robił, musiał myśleć o biznesie. Jedno polerowane połówkę sprzedano amerykańskiemu milionerowi.

Drugą (19,77 ct) wybrał Król jako środkowy kamień platynowego pierścionka zaręczynowego dla Wallis Simpson. Tradycyjnie szmaragdy nie są używane na pierścionkach zaręczynowych — w porównaniu z diamentami kamień jest miękki i może się łatwo zarysować.

Ale Edward VIII nie był zainteresowany tradycją. Pół wieku później ten pierścionek został sprzedany na Sotheby's (w jego złotej i diamentowej oprawie z lat 50.) za 1,9 miliona dolarów. Ile wartości leży w historiach, które opowiada?

Galeria zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Naprawdę miło było zobaczyć mój artykuł w British Vogue — 'Historia Związku Rodziny Królewskiej z Cartier' — wraz ze wspaniale sugestywnymi zdjęciami członków rodziny królewskiej noszczących biżuterię Cartier przez dziesięciolecia, w tym tego ze Zjednoczoną Królową i Księżną Cambridge w niesamowitym naszyjniku z diamentem Hyderabad.

Dzięki Rachel Garrahan, Jewellery and Watch Director w British Vogue, za zaproponowanie mi napisania tego artykułu po wykładach online na temat królewskich klejnotów, które prowadziłam wspólnie z Caroline de Guitaut.

Dalsze czytanie: 'Historia Związku Rodziny Królewskiej z Cartier' — British Vogue (luty 2021) · 'Cartier and Royalty' — Royal Collection Trust · 'Cartier: Style and History' — katalog wystawy Grand Palais (2013) · Noble Jewels from the Collection of Her Royal Highness the Duchess of Windsor — Sotheby's Genewa (1987)

Galeria zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

W ostatnim czasie dużo emocji wzbudza vintage'owe zegarka Cartier. Oczywiście vintage nie zawsze jest terminem zbyt precyzyjnym: w przypadku Cartiera obejmuje ponad 100 lat (pierwsze zegarki na rękę dla mężczyzn powstały na samym początku XX wieku). Dlatego byłam tak zaintrygowana, widząc taki szczególnie wczesny przykład wystawiony @fellowsauctions w tym tygodniu: tonneau sprzedany w Londynie w październiku 1914, kiedy mój pradziadek, Jacques Cartier, kierował oddziałem przy 175 New Bond St.

#tonneau (tłumaczy się jako 'beczka') był jednym z najwcześniejszych modeli Cartiera, po raz pierwszy stworzonym w 1906 roku. To jest rok przed tym, jak Cartier podpisał umowę z zegarmirzem #EdmondJaeger (obiecując mu zamówienia roczne równoważne 1 milionowi dolarów dzisiaj) i ponad dziesięć lat przed stworzeniem kultowego Tank'a. Co ciekawe, ten zegarek nie ma szafirowego nakrętnika, ale już na tym bardzo wczesnym etapie posiada tę samą osobliwość numerowania na tarczy, która trwa do dzisiaj, gdzie rzymska liczba 'IV' jest zastępowana 'IIII'; ważny szczegół dla symetrycznych Cartierów, ponieważ zapewniał lepszą równowagę z 'VIII'.

Ten zegarek został wykonany pod kierunkiem Louis Cartier w Paryżu i wysłany przez kanał do sprzedaży w londyńskim salonie (#CartierLondon nie miał własnego warsztatu aż do lat 20.). Następnie był podarowany szkockiemu kapitanowi, który wyjechał walczyć na Froncie Zachodnim ze swoim pułkiem Highland'ów w maju 1915 (napis - drugi obraz - brzmi "A.D. Thomson, 51st High Div., 1/5/15"). Tymczasem Jacques Cartier, walczący w francuskiej kawalerii, zaledwie kilka tygodni wcześniej został skąpany gazem w okopach na Froncie Zachodnim. To czyni ten zegarek jeszcze bardziej poruszającym dla mnie: więź między nim a szkockim kapitanem, połączeni wspólną walką przeciwko ich wrogom.

Na szczęście zarówno Jacques, jak i kapitan przeżyliby wojnę...jak też ten #cartierwatch. Uwielbiam, jak stary i zużyty wygląda dzisiaj; nie tylko miniaturowe działające (tak, wciąż działa) dzieło sztuki, ale również taki poruszający kawałek historii, który opowiada historię tych, którzy go stworzyli, sprzedali i nosili.

Galeria zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Dziękuję @vogueindia @priyankaskhanna za zaproszenie mnie do współtworzenia ich numeru na Walentynki z historią stojącą za biżuterią, którą noszę i która symbolizuje miłość. Wybrałam mój #pierścionekpotrójny, który jak wiem z poprzednich postów ma szczególne znaczenie dla wielu z was na całym świecie. Oto moja historia:

Pierścionkiem Cartier, który kiedykolwiek posiadałam, był pierścionek Trinity, który otrzymałam od swoich rodziców, gdy skończyłam 18 lat. Uwielbiam go - taki praktyczny i szykowny. Wykonany jest z trzech przeplatających się pasm żółtego złota, białego złota i różowego złota, które mój dziadek (#JeanJacquesCartier) powiedział mi symbolizują lojalność, przyjaźń i miłość.

Legend na temat pochodzenia tego pierścionka jest wiele, jak piszę w mojej książce o Cartierach - jedni mówią, że został wykonany przez mojego prapradziadka #LouisCartier dla swojego przyjaciela, artysty i pisarza #JeanCocteau w latach 20. XX wieku, i że został zainspirowany marzeniem Cocteau'a wywołanym opium o pierścieniach wokół Saturna. Niezależnie od tego, czy ta historia jest apokryficzna, rola, którą Cocteau odegrał w zwiększeniu jego popularności, jest bezsporna (był wówczas literackim niewychowanym chłopcem Paryża!). Ale nawet dzisiaj, około 100 lat po tym, jak po raz pierwszy pojawił się w oddziałach Cartierów w Londynie, Paryżu i Nowym Jorku jako tańsza alternatywa dla ich ekskluzywnej biżuterii zarówno dla mężczyzn, jak i dla kobiet, pozostaje ikoniczny.

Niestety, zgubiłam mój pierścionek, gdy pływałam na Morzu Śródziemnym wkrótce po tym, jak dali mi go moi rodzice. Byłam załamana - taki specjalny prezent jest związany z tak wieloma emocjami. Na szczęście wiele lat później mój mąż (który słyszał tę żałosną historię całkiem wiele razy) zaskoczył mnie innym pierścionkiem trinity jako idealnym prezentem urodzinowym. Uwielbiam go - i zdumiewająco działa równie dobrze teraz z każdą stylizacją, co 25 lat temu! Taki ponadczasowy kawałek i tak przejmujący, prawie nigdy go nie zdejmuję.

#pierścionektrinity #biżuteriamiłości #walentynki #pierścionekmiłości #biżuteriamiłości #biżuteriawalentynkowa #cartierisforlovers

Galeria zdjęć

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski

Było wspaniale! Dziękuję wszystkim, którzy wzięli udział w I części sesji na żywo 'Cartierów i brytyjskiej rodziny królewskiej' wczoraj.

Było tak wiele radości w odkrywaniu historii fenomenalnych klejnotów z Królewskiej Kolekcji wraz z Caroline de Guitaut — jak wiecie, ci spośród was, którzy się połączyli — osobą obfitującą w wiedzę na ten temat. Rozpoczęliśmy sesję w późnym XIX wieku, kiedy to młody Alfred Cartier, zmagając się, aby utrzymać małą rodzinną firmę swojego ojca na powierzchni podczas Komuny Paryskiej, uciekł do Londynu z klejnotami, które miał sprzedać dworcowi królewskiemu. Następnie wyruszaliśmy aż do 2011 roku, kiedy Księżna Cambridge nosiła Tiarę Halo Królowej, gdy szła do ołtarza.

W międzyczasie były koronacje (świetne dla aspirującej firmy biżuteryjnej), prezentacje na dworze (również dobre), edwardianskie Święta Bożego Narodzenia w Sandringham (zapamiętane jako 'Dickens w otoczeniu Cartiera' przez przyszłego Księcia Windsorskiego), przygody poszukiwania pereł, świętowania indyjskie, eleganckie królewskie śluby i kataklizmiczne wstrząsające świat wydarzenia od wojny do Wielkiego Kryzysu.

Caroline wyjaśniła również różne rodzaje klejnotów w Królewskiej Kolekcji, rozróżniając między Klejnotami Korony (przechowywanymi w Tower of London i używanymi na koronacjach), historycznymi klejnotami, klejnotami rodzinnymi — jak diamentowa diadema na tym obrazie, wykonana na koronację Jerzego IV — i osobistymi klejnotami Jej Величества Królowej, w tym naszyjnik Cartiera na tym portrecie Dorothy Wilding przedstawiającym Królową Elżbietę II na początku jej panowania.

Dla mnie był to szczególny webinar: dorośliśmy słuchając magicznych historii o królewskich kreacjach Cartierów od mojego dziadka, więc było wspaniałe dzielić się tą historią z wieloma z was.

Dla tych, którzy nie mogli uczestniczyć, dobra wiadomość to, że nagranie jest dostępne do obejrzenia. I jeszcze jedna dobra wiadomość: było po prostu zbyt wiele historii i klejnotów, aby zmieścić je w jedno wydarzenie, więc czuwajcie nad tym miejscem, aby uzyskać szczegóły dotyczące części II.

Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski