Cloche (z francuskiego słowa oznaczającego „dzwon”) to zegarek naręczny w kopercie w kształcie dzwonu: wąski u góry, rozszerzający się ku podstawie. Nazwa pochodzi od francuskiego dzwonka hotelowego, po zdjęciu z nadgarstka i postawieniu na szlifowanej stronie godziny 6, zegarek stoi pionowo i pełni funkcję małego zegara biurkowego. Kształt ten mógł być również znany jako „Pagode” w swojej najwcześniejszej formie.
Początki
Koperta w kształcie dzwonu po raz pierwszy pojawiła się podobno około 1920 roku jako broszka-zegarek z diamentami i onyksem. Zegarek naręczny Cloche z platyny i diamentów miał pojawić się w 1921 roku, a wersja z żółtego złota ze skórzanym paskiem około 1922 roku. Produkcja była zawsze niewielka, liczba wyprodukowanych egzemplarzy nie jest publicznie rejestrowana, ale wszystkie źródła opisują ją jako skromną.
Cloche pojawił się w najbardziej innowacyjnej dekadzie dla form kopert w Cartier Paris. Tonneau (1906) i Tortue (1912) wyszły poza okrągłą kopertę, a Tank (1917-1919) ugruntował pozycję prostokątnego zegarka naręcznego. Podczas gdy te kształty można opisać w kategoriach geometrii, Cloche jawi się bardziej jako sylwetka, bliżej sztuki dekoracyjnej niż wzornictwa przemysłowego.
Koperta i Tarcza
Pasek mocuje się na wąskim górnym końcu, więc zegarek zwisa z nadgarstka szerszą częścią na dole. Tarcza umieszczona jest w dolnej sekcji, z cyframi ułożonymi w obrębie dzwonowatego konturu, a nie na konwencjonalnym okręgu czy prostokącie. Na przykładach z epoki widnieją czarne rzymskie cyfry, wskazówki z oksydowanej stali oraz minutowa skala toru kolejowego Cartier. Koronka, ozdobiona szafirem cabochon, znajduje się na górze.
Przypisanie projektu
Cloche jest kojarzony z kierownictwem artystycznym Louis Cartier'a i wkładem Charles Jacqueau, wiodącego projektanta Cartier od lat 10. do 30. XX wieku. Jacqueau pracował zarówno nad biżuterią, jak i zegarkami, przyczyniając się do słownictwa Art Deco, które firma rozwijała w obu dziedzinach. Podobnie jak w przypadku większości zegarków Cartier z tego okresu, mechanizmy dostarczała European Watch and Clock Co., spółka joint venture między Cartier a Edmond Jaeger'em, z produkcją przez Jaeger-LeCoultre.
Późniejsze edycje
Cloche był wskrzeszany kilkakrotnie: limitowana edycja 200 sztuk z żółtego złota (1995), 100 sztuk z żółtego złota w ramach programu Collection Privee Cartier Paris (ok. 2007) oraz w 2021 roku w ramach kolekcji Prive, aby uczcić stulecie oryginalnego modelu, w trzech metalach: żółtym złocie, różowym złocie i platynie, limitowanych do 100 sztuk każdego. Wyprodukowano również wariant szkieletowy.
Źródła
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), rozdz. 2 („Louis, 1898-1919”) i rozdz. 5 („Stones Paris: Early 1920s”)
- Phillips, Geneva Watch Auction: FOUR, Lot 7 (listopad 2016): unikatowy platynowy, pamiątkowy Cloche
- Antiquorum, „Magiczna sztuka Cartier”, Lot 615 (listopad 1996): platynowy Cloche, kal. 9P2
- Bonhams Hong Kong, Lot 823 (listopad 2023): CPCP Cloche ref. 2841, nr 077/100
