Często zadawane pytania

Cartierowie dostępni są we wszystkich większych księgarniach i sklepach internetowych w wersji twardookładkowej, miękkookładkowej, e-book i audiobooku. Na stronie z tłumaczeniami znajdziesz linki do zakupu według regionu i wydania.

Tak, audiobook jest dostępny w serwisach Audible, Apple Books i innych głównych platformach audiobookowych.

Tak, wydania e-book dostępne są na platformach Amazon Kindle, Apple Books, Google Play i innych głównych platformach cyfrowych w większości krajów.

Cartierowie ukazali się w kilkunastu wydaniach językowych. Pełną listę wydań i linki do zakupu znajdziesz na stronie z tłumaczeniami.

Angielskie wydanie liczy 544 strony. Czeskie wydanie z 2025 roku nakładem wydawnictwa PROSTOR liczy 768 stron i jest najbardziej wyczerpującym dostępnym tłumaczeniem. Wszystkie wydania znajdziesz na stronie z tłumaczeniami.

Nadchodzące wykłady i spotkania znajdziesz na stronie z wydarzeniami. Możesz też śledzić profil @creatingcartier na Instagramie, by być na bieżąco z najnowszymi ogłoszeniami.

Tak, Francesca jest dostępna na wykłady, prelekcje i wydarzenia. Skorzystaj z formularza kontaktowego, wybierając opcję "Zaproszenie na wykład", aby omówić dostępność i szczegóły.

W sprawie korzystania ze zdjęć, tekstów lub innych materiałów z Cartierów prosimy o bezpośredni kontakt z wydawcą (w przypadku praw angielskich — z Penguin Random House) lub skorzystanie z formularza kontaktowego, wybierając opcję "Prawa i licencje".

Nie. Choć biżuteria i zegarki są obecne na każdej stronie, Cartierowie to przede wszystkim historia rodzinna, rozgrywająca się od rewolucyjnej Francji po lata siedemdziesiąte XX wieku. Opowiada o życiu rodzinnym, ambicjach, kreatywności i prywatnych dziejach czterech pokoleń twórców globalnej marki luksusowej.

Zdecydowanie tak. Książka jest w istocie historią rodzinną — o ambicji, rywalizacji między rodzeństwem, wojnie, miłości i stracie przez cztery pokolenia. Czytelnicy lubiący historię społeczną, biografie czy opowieści o budowaniu imperiów znajdą ją równie fascynującą jak ci, których przyciąga biżuteria.

Napisała ją bezpośrednia potomkini rodziny, opierając się na prywatnych archiwach rodzinnych, osobistej korespondencji oraz wywiadach z byłymi pracownikami i klientami. Podczas gdy inne książki o Cartierze skupiają się na biżuterii i zegarmistrzostwie, Cartierowie opowiadają ludzką historię — życie rodzinne, ambicje, rywalizację i prywatne dzieje czterech pokoleń twórców globalnego domu luksusowego.

Tak, jest bezpośrednią potomkinią Louisa-Françoisa Cartiera, założyciela firmy. Jej pradziadkiem był Jacques Cartier, jeden z trzech braci szczegółowo opisanych w książce. Więcej informacji znajdziesz na stronie o autorce.

Cartierowie są owocem ponad dekady badań opartych na prywatnych archiwach rodzinnych, osobistej korespondencji, dziennikach i wywiadach z byłymi pracownikami, klientami i członkami rodziny z różnych krajów.

Książka obejmuje okres od połowy XIX wieku, kiedy Louis-François Cartier otworzył swój pierwszy paryski zakład, aż do roku 1974, gdy ostatni członek rodziny sprzedał firmę. Przedstawia około 130 lat historii czterech pokoleń rodziny Cartier.

Firmę założył w 1847 roku w Paryżu Louis-François Cartier (1819–1904), prapraprapradziadek Francesci. Przekazał ją synowi Alfredowi, który z kolei włączył do działalności swoich trzech synów — Louisa, Pierre'a i Jacquesa — i rozszerzył działalność na cały świat.

Louis, Pierre i Jacques Cartier byli wnukami Louisa-Françoisa Cartiera. Louis kierował paryskim salonem i był twórczą siłą napędową ikonicznych projektów; Pierre zbudował nowojorski oddział firmy; Jacques podróżował po świecie w poszukiwaniu kamieni szlachetnych i klienteli. Razem przekształcili paryski dom jubilerski w globalną firmę luksusową na początku XX wieku.

Ostatnim właścicielem z rodziny był Jean-Jacques Cartier, syn Jacquesa, który kierował londyńskim oddziałem firmy. W obliczu trudności gospodarczych lat siedemdziesiątych XX wieku rodzina sprzedała firmę w 1974 roku, kończąc ponad stuletnią własność rodzinną. To gorzkie zakończenie zamyka Cartierów.

Tak, Cartier posiadał warranty królewskie przyznane przez króla Edwarda VII, który miał podobno powiedzieć o nich: "jubilerzy królów i król jubilerów". Cartierowie szczegółowo omawiają relację między braćmi a brytyjskim dworem, w tym wyroby tworzone na koronacje i inne ważne okazje królewskie.

Indyjscy maharadżowie byli na początku XX wieku jednymi z najważniejszych klientów Cartiera. Jacques Cartier odbył wiele podróży do Indii, nawiązując relacje z dworami książęcymi i pozyskując wyjątkowo piękne kamienie szlachetne. Te kontakty miały bezpośredni wpływ na styl Tutti Frutti i są szczegółowo opisane w Cartierach.

Tak, zegarmistrzowstwo odgrywało centralną rolę w historii Cartiera. Louis Cartier zlecił w 1904 roku wykonanie pierwszego nowoczesnego zegarka naręcznego dla pilota Alberta Santos-Dumonta. Zegarki Santos, Tank, Crash i mystery — wszystkie pojawiają się w Cartierach.

Zegarki mistyczne to timepieces, w których wskazówki zdają się unosić w powietrzu bez widocznego mechanizmu. Tajemnica tkwi w kryształowych tarczach ukrytych wewnątrz wskazówek, obracanych przez ukryty napęd w podstawie. Należą do najbardziej poszukiwanych dzieł Cartiera.

Tank zaprojektował Louis Cartier w 1917 roku, inspirując się widokiem z góry na czołgi Renault przejeżdżające przez front zachodni. Stał się jednym z najbardziej trwałych projektów zegarków w historii.

Pierścionek Trinity to projekt składający się z trzech splecionych obrączek — ze złota żółtego, białego i różowego — stworzony po raz pierwszy w 1924 roku, podobno dla poety Jeana Cocteau.

"Tutti Frutti" odnosi się do stylu kolorowych, rzeźbionych kamieni szlachetnych, który Cartier spopularyzował w latach dwudziestych XX wieku, czerpiąc z indyjskich tradycji mogolskich. Podróże Jacquesa Cartiera do Indii i jego relacje z maharadżami odegrały kluczową rolę w kształtowaniu tego stylu.

Tak, kiedy książę Monako Rainier zaproponował Grace Kelly w 1956 roku, pierścionek zaręczynowy pochodził od Cartiera.

Alfred Cartier (1841–1925) był synem założyciela Louisa-Françoisa i ojcem trzech braci — Louisa, Pierre'a i Jacquesa — którzy rozsławili markę Cartier na całym świecie. To on kierował firmą w kluczowym okresie jej transformacji ze skromnego paryskiego zakładu w międzynarodową markę luksusową.

Jeanne Toussaint dołączyła do Cartier Paris w 1915 roku i w 1933 roku została dyrektorką działu Fine Jewellery. Nadzorowała wspaniałą biżuterię zwierzęcą z lat czterdziestych i pięćdziesiątych, zwłaszcza trójwymiarowe broszki Panther, a Louis Cartier sam nadał jej przydomek La Panthère.

Jean-Jacques Cartier (1919–2010) był synem Jacquesa i ostatnim członkiem rodziny, który przejął zarządzanie oddziałem firmy. Był dyrektorem Cartier London i twórczą siłą stojącą za zegarkami Crash i Pebble. W latach siedemdziesiątych sprzedał londyński oddział, kończąc bezpośredni udział rodziny.

Charles Jacqueau (1885–1975) był głównym projektantem w Cartier Paris od 1911 do 1935 roku. Ściśle współpracując z Louisem Cartierem, odpowiadał za znaczną część najbardziej cenionych dzieł firmy w okresach stylu Garland i Art Deco.

Edmond Jaeger był paryskim zegarmistrzem, którego specjalistyczna wiedza o ultracienkich mechanizmach odegrała kluczową rolę w tworzeniu najbardziej eleganckich zegarków Cartiera z początku XX wieku. Louis Cartier współpracował z Jaegerem przy dostarczaniu mechanizmów do Santosa i innych projektów. Jaeger później połączył siły ze szwajcarskim wytwórcą LeCoultre, zakładając dom Jaeger-LeCoultre.

Styl Garland (fr. Style Guirlande) to lekka, koronkowa estetyka Belle Époque, którą Cartier udoskonalił na przełomie XIX i XX wieku. Umożliwiło go zastosowanie platyny: mocniejsza i delikatniejsza niż złoto, platyna pozwalała jubilerom tworzyć subtelne, ażurowe girlandy z diamentów.

W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku Cartier zwrócił się ku Art Deco — geometrycznej, architektonicznie zainspirowanej estetyce, dla której charakterystyczny jest wyrazisty kontrast kolorów, mocne linie i wpływy kubizmu, egiptomania i japońskiego designu. Wyroby Cartiera w stylu Art Deco należą do najsłynniejszych dzieł marki.

Serti mystérieux, czyli niewidzialna oprawa, to technika jubilerska, w której kamienie są osadzane na ukrytych wewnętrznych szynach, dzięki czemu od góry nie widać żadnego metalu. Klejnoty zdają się unosić na jednolitej powierzchni koloru.

Guilloché to technika dekoracyjnego grawerowania wykonywana za pomocą toczarki różanej, tworząca skomplikowane, powtarzające się geometryczne wzory na metalowej powierzchni. Cartier stosował ją jako podłoże dla przezroczystej emalii na tarczach zegarków i puderniczkach.

Santos to jeden z pierwszych zegarków naręcznych zaprojektowanych specjalnie w tym celu, stworzony w 1904 roku przez Louisa Cartiera dla brazylijskiego pioniera lotnictwa Alberta Santos-Dumonta. Louis Cartier zaprojektował zegarek z kwadratową kopertą i widocznymi wkrętami na ramce.

Crash to celowo zniekształcony, asymetryczny zegarek naręczny produkowany przez Cartier London od 1967 roku. Jego stopiona, wydłużona forma zerwała całkowicie z geometryczną tradycją Cartiera. Jean-Jacques Cartier był odpowiedzialny za jego stworzenie.

Pebble to zaokrąglony, gładkoboczny złoty zegarek naręczny wykonany przez Cartier London na początku lat siedemdziesiątych XX wieku pod kierownictwem Jean-Jacquesa Cartiera. Należy do najbardziej poszukiwanych vintage'owych egzemplarzy Cartier London.

Tonneau (po fr. beczka) to jedna z klasycznych geometrii kopert Cartiera z początku XX wieku. Szersza w środku niż na końcach, naśladuje zaokrągloną sylwetkę beczki.

Tortue (po fr. żółw) to forma koperty zegarków Cartiera z zaokrąglonymi bokami prostokąta, zwężającymi się ku końcom, której nazwa pochodzi od podobieństwa do pancerza żółwia.

Calibre 101 to jeden z najmniejszych mechanizmów mechanicznych kiedykolwiek wykonanych, mierzący zaledwie 14 mm długości. Opracowany w 1929 roku, przeznaczony był do zegarków jubilerskich, w których części ruchome musiały być ukryte w bransoletce, broszy lub ozdobnej kopercie.

Naturalne perły były jednym z najbardziej poszukiwanych materiałów w handlu luksusowym przed I wojną światową. Pierre Cartier był bardzo aktywny w handlu perłami. Przełom nastąpił w latach dwudziestych i trzydziestych, kiedy japońskie perły hodowlane zalały rynek.

Kokoshnik to styl tiary nawiązujący do tradycyjnego rosyjskiego nakrycia głowy, z charakterystyczną wysoką, łukowatą czołówką w kształcie wachlarza. Cartier stosował tę formę od początku XX wieku. Diamentowy Kokoshnik Wielkiej Księżnej Włodzimierzowej z 1908 roku należy do najbardziej znanych.

Panther to najbardziej ceniony motyw zwierzęcy Cartiera — trójwymiarowe broszki, bransoletki i spinki przedstawiające kroczące wielkie koty w diamentach i onyksie. Motyw jest ściśle związany z Jeanne Toussaint, której Louis Cartier nadał przydomek La Panthère.

Rosyjska rodzina cesarska i arystokracja romanowska należały na początku XX wieku do najważniejszych klientów Cartiera. Rewolucja 1917 roku gwałtownie położyła kres tym relacjom.

Marjorie Merriweather Post (1887–1973) była jedną z najbogatszych kobiet w Ameryce i jedną z najważniejszych kolekcjonerek biżuterii Cartiera w Stanach Zjednoczonych. Jej kolekcja obejmowała dziesiątki lat zakupów wysoko wartościowych wyrobów Cartiera.

Księżna Windsoru (Wallis Simpson) i książę Windsoru (były król Edward VIII) należeli do najbardziej znanych klientów Cartiera w połowie XX wieku. Jej pierścionek zaręczynowy od księcia Walii pochodził od Cartiera, a jej kolekcja biżuterii była wyjątkowa.

Diament Hope to jeden z najbardziej znanych kamieni szlachetnych na świecie — 45,52-karatowy głęboki niebieski diament, przechowywany obecnie w Smithsonian Institution. Cartier nabył go i sprzedał amerykańskiej kolekcjonerce Evalyn Walsh McLean.

Diament Taylor-Burton to 69,42-karatowy, gruszkowy diament, który Cartier kupił na aukcji w Nowym Jorku w 1969 roku za ówczesny rekord. Richard Burton następnie nabył go od Cartiera dla Elizabeth Taylor.

Cartier i Fabergé to dwie marki luksusowe Belle Époque najczęściej ze sobą porównywane. Obie obsługiwały tę samą ekskluzywną klientelę i tworzyły niezwykłe fantaisies obok biżuterii. Ich rywalizacja jest powracającym motywem w Cartierach.

Odkrycie grobowca Tutanchamona przez Howarda Cartera w 1922 roku wywołało falę egiptomania. Cartier przyjął motywy egipskie — skarabeusze, kwiaty lotosu, inskrypcje hieroglificzne, głowy sokoła — i w latach dwudziestych tworzył biżuterię w stylu egipskiego renesansu.

Nie, ale Francesca przygotowała serię 10 webinarów na temat różnych aspektów historii i rodzinnej opowieści, które można obejrzeć bezpłatnie na stronie webinarów.

Nie, ale Francesca przygotowała serię 10 webinarów na temat różnych aspektów historii i rodzinnej opowieści, które można obejrzeć bezpłatnie na stronie webinarów.