Consuelo Vanderbilt werd geboren in 1877, als kleindochter van Cornelius Vanderbilt, die een van de grootste fortuinen in de Amerikaanse geschiedenis had opgebouwd. In 1895 trouwde ze met de 9e Hertog van Marlborough en werd daarmee een van de eersten in een lange rij 'dollarprinsessen' die Amerikaanse rijkdom naar de kapitaalarme Britse aristocratie brachten.
De wereld die Cartier bediende
Haar positie als Hertogin van Marlborough plaatste Consuelo Vanderbilt in het hart van de sociale wereld die Cartiers filialen in Londen en Parijs in stand hield. De laat-Victoriaanse en Edwardiaanse aristocratie, aangevuld met Amerikaanse rijkdom en Russische keizerlijke connecties, vormde Cartiers primaire cliënteel gedurende de jaren van de Garland Stijl en de Belle Époque. De juwelen die ze meebracht naar Engeland omvatten stukken die toebehoord hadden aan Catharina de Grote en Keizerin Eugénie. De omvang van de gedragen en benodigde juwelen in deze sociale wereld was de commerciële basis waarop Cartier zijn bedrijf bouwde.
Connectie met Cartier
Vanderbilt kocht onder andere een geëmailleerde klok van Cartier. In haar memoires maakte ze onderscheid tussen Fabergé en Cartier: Fabergé werd meer geprezen om zijn kunstvoorwerpen, Cartier om zijn juwelen. Haar petekind, de Cubaans-Amerikaanse Hertogin van Manchester, gaf in 1903 de Manchester Tiara in opdracht bij Cartier. Toen Edward VII in 1902 werd gekroond, toonde Cartier Londen negentien tiara's van kroningsgasten, waaronder die van de Hertogin van Marlborough.
Vanderbilt bezocht ook de Grootvorstin Vladimir in Sint-Petersburg en liet een levendig verslag achter van de juwelencollectie van de Grootvorstin, waarvan Cartier later veel zou verwerken na de verspreiding ervan. Het volledige verslag verschijnt in The Cartiers.
Latere leven
Haar huwelijk met de Hertog was ongelukkig en werd in 1920 nietig verklaard. Vervolgens trouwde ze met Jacques Balsan, een Franse vliegenier, en bracht een groot deel van haar latere leven door in Frankrijk. Ze stierf in 1964 op zevenentachtigjarige leeftijd.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 1 en hfdst. 2
- Consuelo Vanderbilt Balsan, The Glitter and the Gold (Hodder & Stoughton, 2012; oorspronkelijk gepubliceerd 1953)
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Juweliers Buitengewoon (Thames and Hudson, 1984; herzien 2007)
- Wikipedia: Consuelo Vanderbilt
