Daisy Fellowes (1890–1962) was een welgestelde en uitgesproken stijlvolle figuur in de Europese samenleving tussen de wereldoorlogen en tijdens de Tweede Wereldoorlog, en een van de meest invloedrijke klanten van zowel Cartier Parijs als Cartier Londen in die decennia. Ze kocht juwelen omdat ze ervan hield, had de middelen om ze te kopen, en haar keuzes hadden gewicht dat verder reikte dan de stukken zelf.
De Irisbroche
Rond 1940, op het hoogtepunt van de London Blitz en met veel van de ambachtslieden van English Art Works opgeroepen of omgeleid naar oorlogswerk, produceerde Cartier London een bloembroche voor Daisy Fellowes: een iris van diamanten en saffieren met een smaragdgroene steel. Dat een stuk van deze kwaliteit onder die omstandigheden werd gemaakt, maakt deel uit van het verhaal; de showroom aan New Bond Street bleef de hele oorlog open, verlovingsringen bleven met name gestaag in trek, maar de werkplaats boven draaide op aanzienlijk verminderde capaciteit.
De irisbroche kwam in 2009 ter veiling bij Sotheby's en verkocht ver boven de schatting voorafgaand aan de veiling. Het resultaat weerspiegelde zowel de kracht van haar naam onder verzamelaars als de specifieke aantrekkingskracht van het stuk.
Als Cartier-klant
Fellowes was niet het passieve type klant dat simpelweg geld uitgaf en droeg wat haar werd voorgeschoteld. Ze was sterk, chique en opzettelijk eigenzinnig in haar smaak, wat haar keuzes een bijzondere invloed gaf. Ze was het soort persoon dat 'de trends zette die anderen volgden'. Die dynamiek (waarbij de persoonlijke stijl van een klant bepaalt wat het bedrijf produceert, in plaats van andersom) was cruciaal voor het ontstaan van Cartier's meest gevierde mid-eeuwse juwelen.
Haar irisbroche wordt gedetailleerd besproken op Daisy Fellowes's Cartier Irisbroche.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 8 (“Diamanten en Depressie: De jaren 30”) en hfdst. 10 (“Neven in soberheid, 1945–1956”)
- Wikipedia: Daisy Fellowes
