De European Watch and Clock Company (afgekort als EWC, en soms EWCC) was een in New York gevestigd bedrijf dat fungeerde als de belangrijkste importeur en detailhandelaar van Cartier horloges, voornamelijk voor de Amerikaanse markt, gedurende een groot deel van de twintigste eeuw. Het verhaal ervan is verbonden met hoe Cartier opereerde op nationale markten in een tijdperk waarin het assembleren van een fijn horloge zelf een transnationale aangelegenheid was.
Cartier produceerde in de periode van het familiebedrijf geen eigen uurwerken. Kasten, wijzerplaten en decoratieve elementen werden afzonderlijk geproduceerd of in opdracht gemaakt, en uurwerken werden geleverd door Zwitserse fabrikanten waaronder Jaeger-LeCoultre. Voornamelijk op de Amerikaanse markt was EWC de entiteit die deze draden samenbracht: het ontvangen van componenten, het voltooien van de assemblage in New York, en het verkopen van de afgewerkte horloges via de detailhandel van Cartier New York. Het bedrijf vervulde een rol in de Amerikaanse context die enigszins vergelijkbaar was met die welke English Art Works Ltd en Wright & Davies in Londen vervulden, de commerciële en productie-infrastructuur achter de elegante showroom, allemaal onderdeel van Cartier's bredere ateliernetwerk.
Het resultaat, voor iedereen die vandaag de dag een vintage Cartier voor de Amerikaanse markt onderzoekt, is een horloge dat meerdere handtekeningen tegelijk kan dragen. Een wijzerplaat kan "Cartier" vermelden, een uurwerk "European Watch & Clock Co.", en de kast Amerikaanse importkeurmerken dragen, elk markeert een andere fase van de reis van het object. Deze gelaagdheid van handtekeningen weerspiegelt de gelaagdheid van de oorsprong van het horloge: Zwitserse mechanismen, Parijs design, New Yorkse assemblage, Amerikaanse verkoop.
De Amerikaanse importmarkeringen op door EWC geassembleerde stukken weerspiegelen een specifieke regelgevingsgeschiedenis. De Tariff Act van 1930, ondertekend op 17 juni 1930, legde markeerverplichtingen op voor geïmporteerde horloge-uurwerken en -kasten, waardoor in de Amerikaanse wet een systematische verplichting werd vastgelegd om het land van herkomst van horlogecomponenten te identificeren. Een aparte laag werd toegevoegd vanaf 1 mei 1936 onder de US-Zwitserse handelsovereenkomst van dat jaar: een drielettercodesysteem, beheerd door de Chambre suisse de l'horlogerie, waarbij Zwitserse exporteurs uurwerken die bestemd waren voor de Amerikaanse markt stempelden met codes die de Amerikaanse importeur identificeerden. EXU, te vinden op veel Cartier-stukken voor de Amerikaanse markt, was de code die was toegewezen aan de European Watch and Clock Company. Een horloge gesigneerd door zowel Cartier als EWC, met een EXU-uurwerkcode en importkeurmerken van de Act van 1930, draagt een gelaagde registratie van zijn commerciële geografie: de Act van 1930 regelde wat moest worden aangegeven; de code van 1936 identificeerde aan wie.
EWC-markeringen plaatsen een stuk binnen een bepaalde tak van het bedrijf (het Amerikaanse hoofdstuk van een transatlantische commerciële operatie die Parijs, Londen en New York omvatte) en verbinden het met de specifieke institutionele arrangementen die Cartier's Amerikaanse aanwezigheid mogelijk maakten. Een horloge gesigneerd door zowel Cartier als EWC draagt, in zijn markeringen, een registratie van de commerciële geografie van zijn moment.
Bronnen
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herziene editie 2007), pp. 166, 272 et al.
