De Love armband is een ovale, stijve bangle van geel, wit of roségoud, ontworpen door Aldo Cipullo voor Cartier New York in 1969. Het bepalende kenmerk is de sluiting: de armband wordt niet vastgemaakt met een sluiting, maar met twee kleine schroeven, die worden verwijderd en vervangen met behulp van een kleine schroevendraaier die bij het sieraad wordt geleverd. Eenmaal om de pols kan hij niet worden afgedaan zonder de schroevendraaier. Zes decoratieve schroefkoppen zijn zichtbaar aan de buitenkant.
Aldo Cipullo en het ontwerpconcept
Cipullo (1935-1984) was een in Italië geboren ontwerper die in 1969 bij Cartier New York kwam werken. De Love armband was een van de eerste stukken die hij daar ontwierp. Het concept putte uit de beeldtaal van beperking en vergrendeling, waarbij de armband werd gepresenteerd als iets dat werd gegeven en bewaard, in plaats van naar believen gedragen en afgedaan. De marketing bouwde hierop voort: de armband werd op de markt gebracht voor stellen, bedoeld om tussen twee mensen te worden gegeven, waarbij ieder zijn of haar eigen armband droeg. Beroemdheden zoals Richard Burton en Elizabeth Taylor, en Andy Warhol, behoorden tot degenen die er begin jaren zeventig mee geassocieerd werden.
Het post-familie tijdperk
De Love armband behoort tot de post-familie periode van de geschiedenis van Cartier. Tegen 1969 was het bedrijf verkocht door de familie Cartier: de drie takken waren na de dood van de oprichtingsgeneratie onder afzonderlijk eigendom gekomen, en de hereniging van het merk onder nieuw eigendom kwam geleidelijk tot stand in de jaren 60 en 70. Cipullo's ontwerp ontstond vanuit een andere institutionele en creatieve context dan het werk uit de familieperiode. De ontwerptaal van de armband, de nadruk op industriële hardware-beelden (schroeven, bouten), de gedurfde grafische eenvoud en de popculturele aanwezigheid plaatsen hem stevig in de late jaren 60 en vroege jaren 70, in plaats van in de Art Deco of Garland Stijl tradities die de familie had opgebouwd.
Imitatie en aanwezigheid
De Love armband werd een van de meest gekopieerde sieradenontwerpen van de late twintigste eeuw. De visuele helderheid, de herkenbaarheid van het schroefkopmotief en de toegankelijkheid van het concept op verschillende prijspunten maakten het wereldwijd tot een doelwit voor namaakproductie. Het origineel en zijn imitaties circuleren in grote aantallen, en het vaststellen van de herkomst en authenticiteit van een gegeven voorbeeld is iets waar de markt voortdurend mee worstelt, met aandacht voor keurmerken, metaalkwaliteit, schroefdetails en interne afwerking.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), h. 11 (“Het Einde van een Tijdperk, 1957–1974”)
- Wikipedia: Cartier Love Armband
