13 rue de la Paix to paryski adres najściślej związany z Cartier. Rue de la Paix, biegnąca od Place Vendôme do Place de l'Opéra, była jedną z najbardziej prestiżowych luksusowych ulic stolicy Francji od XIX wieku, a salon Cartier tam umieścił dom w centrum paryskiego jubilerstwa i zegarmistrzostwa. Mellerio dits Meller, włoska firma jubilerska z królewskimi nadaniami sięgającymi Pierwszego Cesarstwa, znajdowała się przy tej ulicy od 1815 roku; Boucheron przeniósł się na sąsiednie Place Vendôme w 1893 roku, a Chaumet podążył na 12 Place Vendôme w 1907 roku. Kiedy Cartier przybył pod numer 13 w 1899 roku, dołączył do najwyższej koncentracji luksusowych jubilerów na świecie na ulicy o długości zaledwie 230 metrów.
Louis-François Cartier założył firmę w 1847 roku pod adresem 29 rue Montorgueil, a przedsiębiorstwo zmieniało adres więcej niż raz, w miarę jak się rozwijało. Przeprowadzka na rue de la Paix nastąpiła w ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku, i to właśnie z tego adresu Louis Cartier ukształtował tożsamość twórczą domu na początku XX wieku, współpracując z projektantami takimi jak Charles Jacqueau i Jeanne Toussaint, oraz kierując innowacjami w jubilerstwie i zegarmistrzostwie, które zbudowały międzynarodową reputację Cartier.
Paryski adres pozostał twórczym i administracyjnym sercem firmy przez lata objęte książką The Cartiers. Podczas niemieckiej okupacji Paryża w czasie II wojny światowej, siedziba pod adresem 13 rue de la Paix była jednym z miejsc, gdzie odczuwalne były napięcia tego okresu, i z którego broszka z uwięzionym ptakiem, umieszczona w witrynie w 1942 roku Pierre'a Lemarchanda, stanowiła swoje ciche przesłanie.
Źródła
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), rozdz. 2 („Louis, 1898–1919”) i rozdz. 9 („The World at War, 1939–1944”)
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; zmienione wydanie 2007), cyt. str. 22, 23 i in.
- Wikipedia: 13 rue de la Paix
