María Félix (8 kwietnia 1914 – 8 kwietnia 2002) była jedną z najwybitniejszych aktorek w historii kina meksykańskiego, znana pod swoim ekranowym tytułem „La Doña” po jednej z jej najbardziej znanych ról. Jej związek z Cartier koncentruje się na tym, co stało się jednym z najsłynniejszych indywidualnych zamówień, jakie kiedykolwiek otrzymał Dom: ruchomy diamentowy naszyjnik w kształcie węża, zamówiony u Cartier Paris w 1968 roku.
Naszyjnik w kształcie węża z 1968 roku, z czarnymi, zielonymi i koralowymi plakietkami na spodzie, symbolizującymi kolory Meksyku, został zaprojektowany tak, aby owijał się wokół szyi z naturalną płynnością. Osiągnięcie techniczne polegało na artykulacji: każdy segment został zaprojektowany tak, aby zginał się i poruszał jak wąż, czyniąc ten element zarówno wyczynem złotnictwa, jak i designu. Félix później zamówiła drugi egzemplarz w kształcie gada, naszyjnik z krokodylem z szmaragdów i żółtych diamentów, ukończony w 1975 roku.
Naszyjnik w kształcie węża wpisuje się w szerszą tradycję biżuterii w formie zwierząt w Cartier, tradycję najbardziej kojarzoną z Jeanne Toussaint i motywem Panthère. Węże pojawiały się w słownictwie Cartier na długo przed zamówieniem Félix, a forma ta miała powracać w kolejnych dekadach. To, co wyróżnia węża Félix, to jego skala, trójwymiarowość i okoliczności jego stworzenia.
Sama Félix była postacią o znaczącej obecności w świecie luksusu w połowie wieku, poruszając się między Meksykiem, Paryżem i międzynarodowym środowiskiem filmowym. Jej kolekcja biżuterii, gromadzona przez dziesięciolecia, zawierała elementy z kilku głównych paryskich domów, ale to właśnie węże Cartier są tym, za co jest najbardziej pamiętana w kontekście historii biżuterii.
Źródła
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019)
