Alfred Cartier (17 februari 1841 – 15 oktober 1925) was de zoon van Louis-François (wiens leven wordt belicht in de blogpost over zijn 200e verjaardag), en de man die het bedrijf leidde tijdens de meest invloedrijke groeifase.
Toen hij het bedrijf van zijn vader overnam, was het een gerespecteerde Parijse juwelier. Tegen de tijd dat Alfred de leiding overdroeg aan zijn eigen zonen, was het uitgebreid naar Londen en New York en gevestigd onder de meest prominente juwelenhuizen ter wereld.
Op 1 juli 1874 trouwde Alfred met Alice Griffeuille, met een bruidsschat van 100.000 frank. Het gearrangeerde huwelijk verdubbelde zijn vermogen ruimschoots en gaf de familie Cartier het kapitaal om verder uit te breiden dan één werkplaats. Samen hadden ze drie zonen, Louis, Pierre en Jacques, en een dochter, Suzanne.
Hij was niet de creatieve leider die zijn zoon Louis zou worden, noch de reislustige relatiebeheerder die Pierre en Jacques elk vertegenwoordigden in hun respectievelijke steden. Zijn bijdrage was van een andere aard: de commerciële en bestuurlijke continuïteit die het bedrijf in staat stelde te groeien zonder te versplinteren. Een familiebedrijf over twee generaties en drie steden leiden vereiste iemand die de kern kon vasthouden terwijl anderen de randen bewerkten. Alfred vervulde die rol.
Onder zijn leiding verhuisde het Parijse huis naar de rue de la Paix, het adres dat Parijse luxueuze sieraden zou definiëren, en de reputatie die in het midden van de negentiende eeuw was opgebouwd, werd omgezet in iets internationaler in ambities en klantenkring. De basis die hij legde creëerde de omstandigheden waarin zijn zonen konden opereren zoals zij deden.
Hij stierf in 1925, vier jaar nadat zijn jongste zoon Jacques de onafhankelijkheid van het Londense filiaal had geformaliseerd met een nieuwe partnerstructuur in 1921, en lang genoeg nadat Louis en Pierre zich in Parijs en New York hadden gevestigd om de vorm te zien van wat de familie had opgebouwd. Twee verhalen verbonden aan zijn ambtstermijn: de eerste vrouw die werkte bij Cartier Parijs, en de korte passage van de Hope Diamant door de familie.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019)
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herzien 2007), pp. 15, 23 e.a.
- Wikipedia: Alfred Cartier
