Eric Denton was de meester-horlogemaker bij de showroom van Cartier London aan 175 New Bond Street, werkend onder Jean-Jacques Cartier in de periode die de Cartier Crash en de Cartier Pebble voortbracht.
Rol in het productieproces
Kasten voor de horloges van de Londense vestiging werden gemaakt in de Wright & Davies-werkplaats in Clerkenwell, en vervolgens afgeleverd bij Denton aan New Bond Street voor de montage. Deze taakverdeling was standaard voor de vestiging: de kast en de wijzerplaat arriveerden als afgewerkte componenten, en Dentons werk was om het uurwerk er correct in te plaatsen en ervoor te zorgen dat het horloge naar behoren functioneerde.
De complicatie van de Crash
De Crash bracht een specifieke moeilijkheid met zich mee die Denton moest oplossen. De vervormde asymmetrische vorm van het horloge betekende dat de wijzerplaatcijfers niet op hun standaardposities konden zitten en het horloge toch de tijd correct kon aangeven. Denton en ontwerper Rupert Emmerson werkten samen aan het probleem: de wijzerplaat moest meerdere keren worden verwijderd en opnieuw worden geverfd door Emmerson, die deze met de hand beletterde, voordat het horloge correct de tijd aangaf. De onregelmatige kast die de Crash zo onderscheidend maakte, was precies wat de montage het moeilijkst maakte.
De Pebble
Denton was ook betrokken bij de assemblage van de Cartier Pebble, het gladde, afgeronde horloge dat begin jaren zeventig werd geproduceerd. De afzonderlijke onderdelen voor elke Pebble werden met de hand gemaakt, waarbij elk horloge enkele maanden in beslag nam om te voltooien. Kasten voor de Pebble werden hoogstwaarschijnlijk geproduceerd door Sam Mayo, de zeer bekwame werkplaatschef bij Wright & Davies, voordat ze werden doorgegeven aan Denton voor de montagestap.
Denton vertegenwoordigt de horlogemakerij-kant van een ongewoon klein productieteam. In het geval van de Crash en de Pebble gingen de briefing, het ontwerp, de kastproductie en de assemblage elk door de handen van individuen wier namen in de archieven bewaard zijn gebleven: een niveau van attributie dat ongebruikelijk is in de geschiedenis van de twintigste-eeuwse horlogemakerij.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 11 ("Het einde van een tijdperk, 1957–1974")
