Dennis Gardner was een ontwerper bij Cartier London wiens werk paste binnen de midden-twintigste-eeuwse traditie van dierenjuwelen die het bedrijf in zijn drie vestigingen had ontwikkeld.
De Dierentuinbezoeken
Het meest duidelijk gedocumenteerde detail over Gardner betreft zijn werkmethode. Hij bracht tijdens lunchpauzes regelmatig bezoeken aan de dierentuin, waar hij dieren schetste, samen met Pierre Lemarchand van Cartier Paris. De praktijk van directe observatie was in deze periode een bewust onderdeel van het ontwerpproces bij Cartier: ontwerpers werkten naar het leven in plaats van uitsluitend te vertrouwen op bestaande motieven of patroonboeken. De gedeelde dierentuinbezoeken van Gardner en Lemarchand suggereren een verband tussen de vestigingen in Parijs en Londen in de benadering van dierlijke onderwerpen.
De Londense Dierenjuwelen
Cartier London produceerde in het midden van de eeuw dierenjuwelen die naast, hoewel onderscheiden van, de driedimensionale panterbroches stonden die in Parijs werden gemaakt onder Lemarchand en Jeanne Toussaint. De Londense vestiging had haar eigen werkplaatsrelaties en ontwerpgevoeligheid, en Gardners rol binnen die traditie is onderdeel van een beeld dat specialisten zijn blijven samenstellen uit de overgebleven stukken en de beperkte documentaire gegevens.
Het archief van Gardners carrière bij Cartier London blijft dunner dan dat van zijn Parijse tegenhanger Lemarchand, wiens oorlogsbroches met vogels en panterjuwelen uitgebreider zijn gedocumenteerd. Wat bewaard is gebleven, is voldoende om Gardner duidelijk binnen dezelfde traditie van waargenomen dierontwerp te plaatsen, en om de verbinding tussen de twee vestigingen te traceren via de gedeelde praktijk van de dierentuinbezoeken.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 10 ("Cousins in Austerity, 1945–1956")
