Bransoletka TV to prosta złota bransoletka wyprodukowana przez Cartier London na początku lat 70. pod kierownictwem kreatywnym Jean-Jacquesa Cartiera. Nie posiada kamieni szlachetnych. Jej forma jest geometryczna i kanciasta, charakterystyczna dla wczesnych lat 70.
Jean-Jacques prowadził Cartier London przez okres „Swinging Sixties” jako artysta, który musiał także rozwiązać problem komercyjny. Szkolił się jako projektant w École des Arts Décoratifs i nie zamierzał rezygnować z jakości ani sprowadzać Cartier do czegoś tańszego, ale kontekst wymagał adaptacji. Bale debiutantek ustąpiły miejsca buntom studenckim, zestawy twinset ustąpiły miejsca minispódniczkom Mary Quant. Rynek biżuterii wysokiej klasy był trudny. Niektórzy konkurenci skierowali się ku biżuterii sztucznej. Jean-Jacques wybrał inny kierunek: elementy, które pasowały do współczesnej mody, były mniej kosztowne niż wyroby z kamieniami szlachetnymi, ale nadal były wykonane zgodnie ze standardami rzemiosła Cartier i zachowywały ekskluzywność, którą cenił, będąc produkowane w celowo ograniczonych ilościach.
Bransoletka TV wpisywała się w tę kategorię. Nazwa nawiązuje do jej profilu: kanciasta, lekko wypukła forma, która w przekroju przypomina ekran telewizora z połowy XX wieku. Posiadała cechę probierczą i numer seryjny wybite na odwrocie.
Kiedy egzemplarz pojawił się w Bonhams, sprzedano go znacznie powyżej oszacowania. Inny egzemplarz, w połączeniu z kolczykami, został sprzedany wcześniej w Christie's. Bransoletka stanowi niewielką, ale powracającą obecność na rynku aukcyjnym dla zabytkowych dzieł Cartier London i plasuje się obok Cartier Crash oraz Cartier Pebble jako jeden z wyróżniających się obiektów, które wyszły z londyńskiego oddziału podczas lat, gdy Jean-Jacques stał na jego czele.
Aby zapoznać się z pełnym opisem, zobacz Cartier London TV Bangle.
Źródła
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), rozdz. 11 ("Koniec epoki, 1957–1974")
