De Taylor-Burton Diamant is een peervormige diamant, oorspronkelijk 69,42 karaat, die Cartier New York op 23 oktober 1969 op een veiling bij Parke-Bernet kocht voor $1.050.000, destijds de hoogste prijs die op een veiling voor een diamant werd betaald. Het bedrijf noemde hem de Cartier Diamant en stelde hem tentoon aan het publiek op 653 Fifth Avenue voordat Richard Burton hem van hen kocht voor Elizabeth Taylor.
Vóór de veiling
De ruwe steen werd in 1966 ontdekt in de Premier Mine in Zuid-Afrika, met een gewicht van 241 karaat. Harry Winston verwierf hem, en zijn meester-slijper, Pastor Colon Jr., besteedde zes maanden aan het bestuderen ervan voordat hij hem in de peervorm sneed. De eerste eigenaar van de diamant na het slijpen was Harriet Annenberg Ames, zus van de Amerikaanse uitgever en diplomaat Walter Annenberg, die hem in 1967 van Winston kocht, maar naar verluidt te opzichtig vond om te dragen en hem in een bankkluis bewaarde. Twee jaar later stuurde ze hem naar de veiling.
De veiling van 1969 en Cartier's aankoop
De veiling bij Parke-Bernet trok intense belangstelling. Onder de bieders waren Aristotle Onassis, die afhaakte bij $700.000, en Robert Kenmore van de Kenton Corporation, het moederbedrijf van Cartier, die won met $1.050.000. Als voorwaarde van de verkoop kon de koper de steen een naam geven, en Cartier doopte hem de Cartier Diamant.
De dag na de veiling nam Richard Burton contact op met Cartier en onderhandelde rechtstreeks. Hij betaalde naar verluidt $1,1 miljoen. Als onderdeel van de overeenkomst behield Cartier het recht om de steen tentoon te stellen, en de nieuw hernoemde Taylor-Burton Diamant werd tentoongesteld op 653 Fifth Avenue, waar naar schatting dagelijks 6.000 mensen in de rij stonden om hem te zien.
De halsketting
Elizabeth Taylor vond de ringzetting te zwaar om comfortabel te dragen. Ze gaf Cartier de opdracht om een halsketting voor de steen te ontwerpen tegen een kostprijs van $80.000, naar verluidt zodat de hanger over een tracheotomie-litteken van een ziekte uit 1961 zou vallen. Taylor droeg de halsketting voor het eerst op het 40e verjaardagsfeest van Prinses Grace van Monaco op 12 november 1969, en opnieuw bij de 42e Academy Awards in april 1970. Een verzekeringspolis bij Lloyd's of London bepaalde dat ze de diamant niet meer dan dertig dagen per jaar openbaar mocht dragen, en dan alleen onder begeleiding van gewapende bewakers.
Latere geschiedenis
Na haar tweede scheiding van Burton verkocht Taylor de diamant in juni 1979 aan de New Yorkse juwelier Henry Lambert voor een prijs die naar verluidt tussen de $3 miljoen en $5 miljoen lag; ze gaf opdracht dat een deel van de opbrengst de bouw van een ziekenhuis in Botswana zou financieren. In december 1979 verkocht Lambert de steen aan het juwelenbedrijf Mouawad, die hem in 1980 licht liet herslijpen. Hij weegt nu 68,09 karaat en is nog steeds in het bezit van de familie Mouawad.
Het verhaal wordt verder uitgediept in drie blogposts: De Taylor-Burton Diamant, De Cartier Diamant, Deel I, en De Cartier Diamant, Deel II.
Bronnen
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 11 ("Het Einde van een Tijdperk, 1957–1974")
- GIA, "Beroemde Diamanten: De Taylor-Burton Diamant," 4cs.gia.edu (oorsprong, slijpen en eerste eigendom)
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herzien 2007), geciteerd pp. 329, 331 e.a.
- Mouawad, "De Legendarische Taylor-Burton Diamant," mouawad.com (verkoop in 1979 en huidig gewicht)
- Wikipedia: De Taylor-Burton Diamant
