Król Jerzy V (1865-1936) i Królowa Maria byli jednymi z głównych królewskich klientów, dzięki którym Cartier London utrzymywał i pogłębiał swoje związki z Koroną Brytyjską w pierwszych dekadach XX wieku. Królewskie upoważnienie, nadane Cartierowi, sformalizowało relację, która została zapoczątkowana za panowania matki Jerzego V, Królowej Aleksandry, oraz jego ojca Edwarda VII, a zlecenia dla Korony były kontynuowane podczas panowania Jerzego V.
Koronacja w 1911 roku
Koronacja Edwarda VII w 1902 roku była kluczowym momentem dla Cartier London, ugruntowując obecność firmy w centrum brytyjskich uroczystości królewskich. Kiedy Jerzy V wstąpił na tron w 1910 roku, Cartier był już osadzony w sieci jubilerów i dostawców dóbr luksusowych, którzy obsługiwali dwór królewski.
Czerwcowa koronacja Jerzego V w 1911 roku wygenerowała intensywny ruch w interesach dla wszystkich trzech oddziałów. Przez poprzednie miesiące paryskie warsztaty pracowały w nadgodzinach, aby tworzyć, przerabiać i naprawiać wyroby dla licznych klientów, od księżniczek i maharadżów po wielkie księżne i dziedziczki, którzy potrzebowali odpowiednich ozdób na tę okazję. Jacques, stacjonujący w Londynie, aby odpowiadać na zapotrzebowanie brytyjskich klientów, wykorzystał tę okazję do zorganizowania wystawy dziewiętnastu koronacyjnych tiar, wypożyczonych przez wybitne kobiety ze środowisk arystokratycznych, zbierając dochody na fundację charytatywną ku pamięci brata Królowej Marii, księcia Francisa z Tecku. Wystawa przyciągnęła tysiące odwiedzających, płacących po jednej gwinei, i została opisana przez New York Times jako „jedna z najciekawszych kolekcji biżuterii, jakie kiedykolwiek zgromadzono”, o łącznej szacunkowej wartości 1,25 miliona dolarów (dziś około 34 milionów dolarów). Niebieski emaliowany i srebrny zegar karetowy podarowany Jerzemu V z okazji koronacji jest jednym z udokumentowanych przedmiotów z bezpośrednim królewskim powiązaniem.
Po koronacji, w grudniu 1911 roku, nastąpił Durbar w Delhi w Indiach, gdzie nowy król i królowa przewodniczyli zgromadzeniu wszystkich indyjskich rodzin panujących. Cartier wysłał Jacquesa jako swojego przedstawiciela, co doprowadziło do długotrwałego zaangażowania na rynku indyjskich maharadżów, które ukształtowało pracę firmy przez lata 20. XX wieku.
Koniec epoki
Jerzy V zmarł 20 stycznia 1936 roku, wydarzenie, które zapoczątkowało kryzys abdykacyjny tego roku. Jego syn, który został Edwardem VIII, abdykował przed koronacją, aby poślubić Wallis Simpson, a to właśnie konsekwencje tej abdykacji, dla rodziny królewskiej i dla jej otoczenia, kształtowały historię Cartier London przez większą część późnych lat 30. XX wieku.
Matka Jerzego V, Królowa Aleksandra, była jedną z najwcześniejszych i najbardziej entuzjastycznych królewskich klientek Cartier London. Relacja z klientem, jaką pomogła nawiązać z Koroną Brytyjską, stanowiła fundament, na którym opierały się upoważnienia i prestiż firmy przez całe panowanie Jerzego V i później.
Źródła
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), rozdz. 5-8
