Podobnie jak wielu innych, jestem wstrząśnięty i naprawdę zasmucony śmiercią Królowej Elżbiety II. Jaki niesamowity monarcha i naprawdę osoba - pod wieloma względami. Czuję się bardzo szczęśliwy, że dorastałem z nią jako naszą Królową, kobietą, która konsekwentnie wcielała takie ważne wartości przez dziesięciolecia zmian.
Przez ostatnie kilka dni było specjalne słuchać wspomnień tych, którzy mają osobiste historie - uwielbiam opowieść o amerykańskim turyście w Szkocji, który nie rozpoznał JM i zapytał, czy kiedykolwiek spotkała Królową - na co odparła, że nie, ale jej funkcjonariusz ochrony Dickie, który był z nią w tamtym czasie, tak. Turysta był tak pod wrażeniem, że poprosił Królową, aby zrobiła mu zdjęcie z funkcjonariuszem ochrony!
Mój dziadek śmiałby się z tej opowieści i myślę, że w pewien sposób jej śmierć przywołuje wspomnienia wielu naszych zmarłych dziadków - tych, którzy przeżyli wojnę i wielkie zmiany i wyszli z drugiej strony nie tylko z poczuciem obowiązku i cichej godności, ale także poczucia humoru, życzliwości i ogólnej niewzruszoności. Czuje się to jak koniec epoki.
Udzielam się ulubioną fotografią JM w 175 New Bond Street - jeszcze przed moimi narodzinami. To był prawdopodobnie enety wizyt, które odbyła tego dnia, ale mimo to uśmiecha się, jest zainteresowana i dostępna, tak jak pamiętają ją tacy. Spoczywaj w pokoju Elżbieto Wielka.
Ten artykuł został przetłumaczony z języka angielskiego. Przeczytaj oryginalny tekst angielski
