De Enseigne mysterieklokken ontlenen hun naam en vorm aan de decoratieve haardschermpanelen uit de zeventiende en achttiende eeuw. "Enseigne" verwijst naar deze sierlijke schermen, de klokken weerspiegelen hun vorm, met een decoratief frame dat de kristallen wijzerplaat omvat. Ze worden ook wel Scherm mysterieklokken genoemd.
Productie
Zeven Enseigne klokken werden geproduceerd tussen 1923 en 1928, allemaal in het atelier van Maurice Couët. Dit plaatst ze in dezelfde geconcentreerde periode van Art Deco-productie als de Portique klokken (1923-1925), waarin de decoratieve uurwerken van Cartier de meest ambitieuze fase bereikten.
Ontwerp en Materialen
De vorm is een plat paneel met decoratieve randen, dat een transparante bergkristallen schijf omsluit waarop de wijzers lijken te zweven. Elke klok staat op een rechthoekige zwarte onyx voet. Het algehele effect is meer tweedimensionaal dan de kolomvormige Model A of de architectonische Portique, wat de Scherm klok een eigen karakter geeft: minder sculpturaal, meer als een ingelijst schilderij dat toevallig de tijd aangeeft.
Zoals Harry Fane catalogiseerde, zijn vijf van de zeven versierd met koralen staafjes, één met jaden staafjes, en de zevende, die iets groter is dan de andere, met subtiele staafjes van maansteen. Een achtste model kan met recht aan deze groep worden toegevoegd: een klok van rood lak en goud die het centrale element vormt van een bureauset, gemaakt in 1925, en twee Chinese agaat inktpotten bevatte. Het Scherm ontwerp werd ook gebruikt voor een aantal niet-mysterieklokken.
Bronnen
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984; herziene uitgave 2007), pp. 281, 282 e.a.
- Harry Fane, The Mystery of Time: The Mystery Clocks of Cartier (catalogus van de bruikleententoonstelling, International Fine Art and Antique Dealers Show, New York, 2000)
- Francesca Cartier Brickell, The Cartiers (Ballantine Books, 2019), hfdst. 5 ("Stenen Parijs: Vroege jaren 1920")
