Harry St Clair Fane (1953–2023), tweede zoon van de 15e graaf van Westmorland, richtte in 1978 de Obsidian-galerie in Mayfair op, waar hij vanaf het begin uitsluitend handelde in vintage Cartier-juwelen en -objecten. Hij richtte zich in het bijzonder op de periode van 1919 tot 1939, de jaren die de overgang omvatten van de guirlandestijl via Art Deco tot het hoogtepunt in het interbellum, en behield die specialisatie ruim vier decennia lang.
Werkend vanuit één toegewijde galerie in plaats van als een algemene juwelenhandelaar, werd Fane een van de weinige particuliere handelaren wiens kennis van specifieke stukken, hun herkomst en hun positie binnen de productie van Cartier kon tippen aan die van institutionele curatoren. Hij is beschreven als iemand die meer wist over Cartier dan Cartier zelf.
In 1989 droeg hij bij aan Reflections of Elegance: Cartier Jewels from the Lindemann Collection, de catalogus die een belangrijke Amerikaanse privécollectie documenteerde, samengesteld door George en Frayda Lindemann. Het auteursteam bracht Hans Nadelhoffer samen, als vooraanstaand onafhankelijk geleerde; Eric Nussbaum, als institutioneel curator van de Cartier Collection; en Fane, als de belangrijkste particuliere dealer in het vakgebied. Weinig Cartier-publicaties hebben die combinatie van expertise tegelijkertijd samengebracht.
In 2000 organiseerde hij een reizende tentoonstelling op de International Fine Art and Antique Dealers Show in New York: The Mystery of Time: The Mystery Clocks of Cartier. De bijbehorende catalogus, die hij schreef, blijft een van de weinige teksten die specifiek gewijd zijn aan de geheimklok als vorm. Zijn openingsopmerking vangt het effect dat deze objecten produceren: een aankondiging uit 1925 in de Gazette du Bon Ton had ze beschreven als "wonderen van de klokkenmakerskunst, onwerkelijk en schijnbaar geweven uit maanstralen," die "het mysterie van de tijd versluierden in de schaduw van een oude godheid." De tentoonstelling was de eerste keer dat zoveel geheimklokken op één plek waren samengebracht, wat een vergelijkend overzicht bood van de vier belangrijkste modelgroepen (de Model A kristallen kolomklokken, de monumentale Portique boogklokken, de Enseigne kamerschermklokken en de Chinese groep) over de periode van hun voornaamste productie, van 1912 tot de late jaren 1920.
Hij overleed in december 2023. Necrologieën verschenen in WWD en The Daily Telegraph.
Bronnen
- Reflections of Elegance: Cartier Jewels from the Lindemann Collection (New Orleans Museum of Art, 1989)
- Harry Fane, The Mystery of Time: The Mystery Clocks of Cartier (catalogus van de reizende tentoonstelling, International Fine Art and Antique Dealers Show, New York, 2000)
- Necrologieën: WWD en The Daily Telegraph, december 2023
