Ο Ferdinand Verger ίδρυσε το παριζιάνικο εργαστήριο χρυσοχοΐας του το 1872. Το 1911 οι γιοι του George και Henri εντάχθηκαν στην επιχείρηση, και η εταιρεία μετονομάστηκε σε Verger Frères. Το εργαστήριο θα καταλάμβανε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία των πιο διάσημων ωρολογιακών αντικειμένων της Cartier: ήταν ένα από τα δύο μόνο παριζιάνικα ατελιέ που εμπιστεύτηκε η Cartier για την κατασκευή των Ρολογιών Μυστηρίου.
Η Εταιρεία και τα Σήματά της
Το αρχικό εργαστήριο του Ferdinand Verger λειτουργούσε υπό το σήμα κατασκευαστή "FV". Όταν η επιχείρηση έγινε Verger Frères το 1911, καταχωρήθηκε ένα νέο σήμα "VF" και παρέμεινε σε χρήση μέχρι περίπου το 1935. Η αλλαγή ονόματος σηματοδότησε μια μετάβαση από μια λειτουργία ενός μόνο τεχνίτη σε μια οικογενειακή επιχείρηση ικανή να υποστηρίξει τις τεχνικά απαιτητικές παραγγελίες που θα έφερνε η Cartier.
Πέρα από τις κάσες ρολογιών, η Verger Frères παρήγαγε επίσης κοσμηματοθήκες για την Cartier. Η παραγωγή της εταιρείας αντικατόπτριζε το ευρύτερο οικοσύστημα εξειδικευμένων ατελιέ που προμήθευαν τον οίκο: η ίδια η Cartier σπάνια κατασκεύαζε σε επίπεδο πάγκου εργασίας, βασιζόμενη αντ' αυτού σε ένα δίκτυο εργαστηρίων, καθένα με καθορισμένους τομείς εξειδίκευσης.
Η Παραγγελία Ρολογιών Μυστηρίου
Το Ρολόι Μυστηρίου, σχεδιασμένο έτσι ώστε οι δείκτες του ρολογιού να φαίνονται να αιωρούνται και να κινούνται χωρίς καμία ορατή σύνδεση με μηχανισμό, απαιτούσε εξειδικευμένη εργασία στην κάσα καθώς και στον μηχανισμό. Η ψευδαίσθηση εξαρτιόταν εν μέρει από την ακρίβεια και τη διαύγεια του κρυστάλλου που χρησιμοποιήθηκε, και εν μέρει από την ποιότητα της περιβάλλουσας κάσας, η οποία έπρεπε να αποκρύψει το σύστημα κίνησης χωρίς να εφιστά την προσοχή σε αυτό.
Η Cartier εμπιστεύτηκε αυτή την κατασκευή σε μόνο δύο παριζιάνικα εργαστήρια, εκ των οποίων η Verger Frères ήταν ένα. Οι μηχανισμοί των ρολογιών ήταν το πεδίο των εξειδικευμένων ωρολογοποιών, κυρίως του Maurice Couët, ο οποίος επινόησε και τελειοποίησε τον μηχανισμό. Η συμβολή της Verger Frères ήταν η κάσα: το φυσικό περίβλημα που έκανε το αντικείμενο ένα συνεκτικό σύνολο, άξιο των πελατών, συμπεριλαμβανομένων των Ινδών μαχαραγιάδων και της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας, οι οποίοι παρήγγειλαν αυτά τα ρολόγια ως αντικείμενα κύρους.
Η σχέση μεταξύ της Cartier, των κατασκευαστών κασών της, και των ειδικών στους μηχανισμούς της είναι ένα από τα δομικά στοιχεία του τρόπου λειτουργίας του οίκου. Μεμονωμένες εταιρείες όπως η Verger Frères σπάνια αναγράφονται στο τελικό αντικείμενο, αλλά είναι παρούσες στο ιστορικό αρχείο και στα σήματα που έχουν εντοπίσει οι ειδικοί.
Πηγές
- Hans Nadelhoffer, Cartier: Jewelers Extraordinary (Thames and Hudson, 1984, αναθεωρημένο 2007), παραπομπή σελ. 133
